รำลึกอดีตเดินทางตามหาปรอท โดยพระอาจารย์โอ พุทโธรักษา


🔥#รำลึกอดีตเดินทางตามหาปรอท (ตอนที่.1)

🙏🏻โดยพระอาจารย์โอ พุทโธรักษา

หวนระลึกนึกถึงอดีตครั้งเก่าสักราวปี47 ตอนนั้นยังไฟแรงเหนือจรดใต้ไปทุกแห่งที่ใหนเขาว่าดีเขาเล่ามาจากปากต่อปากว่ามีดีที่ใหนได้ยินได้ฟังจดใส่สมุดพกใว้แล้วหาเวลาไปทุกที่หลายที่ต่างมีดีต่างกันหลายที่ต่างมีเรื่องราวให้เล่าต่อๆ แต่มีเรื่องหนึ่งที่มีแต่ข่าวมีแต่เรื่องเล่าไม่มีวุตถุพยานให้ยืนยันว่ามีจริงๆต่อหน้าคือ เรื่องราวเกี่ยวกับปรอทจริงๆที่ไม่ใช่การสมอ้าง เพราะที่ผ่านมาเจอแต่แบบสมอ้าง พอไปแล้วก็เจอแต่ปริศนาให้คิดค้างคาใจตลอด แล้วท่านผู้รู้จริงมีใหมหนอ ไฉนทำไมถึงลึกลับนักหนาวิชาอื่นๆยังมีพอสืบได้ แต่วิชาปรอททำไมไม่มีร่องรอยให้สืบหาแต่ไม่ย้อท้อพยามต่อก็ยังเงียบเชียบ จึงได้ไปในที่ต่างๆหาท่านผู้รู้ที่ต่างๆแต่ก็ได้ในวิชาต่างๆจนมาถึจุดอิ่มพอ แต่จุดหนึ่งที่ยังใคร่กระหายอยู่คือผู้รู้จริงเรื่องปรอทยังเลยยังไม่มียังไม่เจอดังนั้นจึงหยุดแสวงหาเรื่องอื่นๆมุ่งหาเรื่อนี้อย่างเดียววันแล้ววันเล่าเดือนแล้วเดือนเล่าใครว่ามีใหนไปจนกลายเป็นเหมือนคนใกล้บ้า เป็นเหยื่อให้คนดีๆหลอกเอาเงินทองมากมาย นับไม่ถ้วน


จนมาวันหนึ่งที่ตลาดริมเมย เจอคนขี้เมา มาหลอกเช่นคนก่อนๆอีกแต่เป็นการหลอกที่แสนดี วันหนึ่งเที่ยวไปแบบพระพเนจร ไปเดินตามร้านขายของเก่า ร้านขายพระ ตามประสาหวังว่า จะเจอของเก่าที่เป็นปรอท จริงๆ หลงมาบ้าง ตามประสานคนช่างฝัน ทั้งที่ไม่เคยเห็นทั้งที่ไม่รู้จัก ก็ หาไปหาในสิ่งที่ไม่รู้ จนไปเข้าตาชายคนนึงคล้ายคนขี้เมา เป็นคนคอยเชียร์ ของขายตามร้านต่างๆรอคนไทยหน้าตาโง่แล้วก็หลอกเอาตังหลอกพาไปเอาของในที่ต่างๆพร้อมบวกราคามหาโหดโดยรู้กันกับเจ้าของร้าน


เขาเป็นคนพม่า พูดไทยได้ เข้ามาสอบถาม ว่าหลวงพ่อ หาอะไรอยากได้อะไรบอกเขาเขาจะหาให้ ในใจเลยนะ ดีใจเจอคน นำทางที่ดีแล้วเลยยอกเขาว่า กำลังหาปรอท เขาฟังแล้วก็ ทำหน้างงๆอยู่พักนึกแล้วก็บอกว่า อ้อ ประดา ๆๆ มีๆๆ แล้วก็ขอเงินไปก่อน บอกว่าต้องเอาเงินไปวางมัดจำก่อนเจ้าของถึงจะให้ดูเดียวพรุ่งนี้ นัดไปดูที่ ด่านพม่า ความรู้สึกดีใจอย่ายิ่งยวด เจอเข้าให้แล้ว หามานานสมหวังเสียที กลับมาพักที่วัด ใกล้ชายแดน รอให้พ้นวันคืนให้ผ่านไปใวๆนอนไม่หลับดีใจว่าจะได้ของดี จนตีสี่นอนไม่หลับ เผลอหลับไปตื่นมา ตกใจกลัวไม่ทันรีบ ออกจากวัดมาถึงด่าน ราวเก้าโมง สมัยนี้นข้าแดนไม่เข้มงวดเหมือนเดียวนี้ เจอคนที่นัดใว้พาไปร้านน้ำชา แบบอลังการสั่งชากาแฟโรตีอย่างดีมา เหมือนนัดส่งของล้ำค่า


ชายคนนั้นเอาห่อผ้าออกมา แกะออกดู มีวัตถุสีขาวๆ ทรงซาลาเปา เลยจับดูน้ำหนักเบามาก ดูไปดูมา นึกอุทาน ไอ้ห่าโดนหลอกเอาเข้าอีกแล้วเรา เลยด่าชายคนนั้นไปว่าอันนี้มันอะลูมีเนียม ที่ช่างทองใช้ขึ้นรูปงานทำทองมึงหลอกกูเหรอไม่ใช่ปรอท โมโหมากถึงขั้นจะต่อยกัน เลยบอกว่ามึงเอาเงินกูไปเยอะแล้ว พากูไปหาปรอทให้ได้ไม่งั้นกูจะแจ้งตำรวจ ชายคนนั้นจึงทำใจดีบอกว่า เดียวพาไป ได้ๆจึงพาขี่มอไซไปในเมืองพม่า


สมัยนั้นไปพม่าได้สะดวก ไม่เข้มงวด เลาะเลี้ยวเข้าซอยไป ในวัดใหญ่มากเลาะไปตามทางในวัดจนมาถึงกระท่อมหลังหนึ่งอยู่ในป่ากลางวัด ซึ่งแปลกพอควร เหมือนพื้นที่ต้อห้ามไม่มีคนเข้ามาถ้าไม่จำเป็น วิเวกมาก ทันที่ที่เห็นเจ้าของกระท่อม ก็นึกในใจว่า เจอเข้าแล้ว เพราะ มีเครื่องไม้เครื่องมือและเศษวัสดุเกลื่อนเป็นกองๆ


ภาพที่เห็นเป็นชายผู้เฒ่า นอนบริกรรมนับประคำแบบพม่า หน้าเตาไฟทรงแปลกๆ ท่าทางเคร่งขรึม พอเข้าไปชายขี้เมาก็แนะนำตัวว่าพระหลวงพ่อมาหาปรอท ประดา พูดไทยปนพม่า ชายขี้เมาเรียกท่านว่าสย่า (แปลว่าอาจารย์) ชายขี้เมารู้สึกคุ้นเคยกับท่านสย่าผู้นี้ พอบอกจุดประสงค์เสร็จ ก็หาล่ามที่พูดไทยได้ชัดๆ มาสอบถาม ถามมากมายสย่าผู้เฒ่าไม่ค่อยตอบ จึงอดทนรอจนมืดค่ำ พอมืดค่ำ เริ่มมีทั้งฆารวาสและพระ ทยอยกันมา เอาเม็ดปรอทมาให้สย่าผู้เฒ่าดู เลยให้ล่ามฟัง ท่านเหล่านั้นคุยกัน บางคนมาจากย่างกุ้ง บางคนมาจากพุกาม บาคนมาจากมันดะเล เอาปรอทมาให้สย่าผูเฒ่าดู พอล่ามแปล จับใจความให้นานๆจน จับใจความได้ว่าทุกคนที่มาล้วนแต่เป็น เอ็กกิ๊ยะ ก็มี เป็น เจ้าสำนักก็มี เป็น พระเจ้าอาวาส ก็มี มาขอคำชี้แนะ เรื่องการเผาปรอท ตามเคยสย่าผู้เฒ่า เลือกที่จะคุยกับบางคน เท่านั้น บางคนไม่มองเลย ปรอทที่เอามาให้ดู บางเม็ดไม่จับเลย บางเม็ดปัดทิ้ง มองดูโดยรวมท่านน่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญผู้ชี้ขาด ว่าอันใหนดี อันใหนไม่ดี สรุปดังนี้นก็ดีใจไปเปราะหนึ่ง ว่าเจอผู้รู้จริง แต่ก็กังวลที่ท่านยังไม่คุยด้วย


รอจนดึกจนชายขี้เมากลับไปแล้วเพราะต้องไปเติมบ่อยๆ เหลือแต่ล่าม ท่านจึงเรื่มพูดด้วย ท่านบอกว่าไม่ชอบชายขี้เมา เพราะเดิมเคยอยู่ที่นี่ ป่วยเป็นโรคร้ายแรง มาอยู่อาศัยท่านรักษาหายแล้วไปกินเหล้าเมายา และหาจับหลอกคนไทยพระไทย เอาเงินไปกินเหล้า ท่านไม่ชอบ และก็ไม่คุยด้วยและชอบไปสร้างเรื่องมาให้ นี่คงไปก่อเรื่องถึงยอมพาคนมาเพราะที่นี่ไม่ต้อนรับคนนอก


เลยเล่าให้ท่านฟัง ท่านถอนหาใจ บ่นพึมพำแล้ว่าอยากเห็นปรอทจริงๆที่ไม่ใช่แบบที่เขาขายกัน ตามชายแดนใช่ใหม ท่านจึงยิบมาให้ดู สามเม็ด และบอกว่าเม็ดละหมื่น พอได้ฟังก็อึ้งไปพักห